رسید مژده که ایام غم نخواهد ماندچنان نماند چنین نیز هم نخواهد ماندمن ار چه در نظر یار خاکسار شدمرقیب نیز چنین محترم نخواهد ماندچو پرده دار به شمشیر میزند همه راکسی مقیم حریم حرم نخواهد ماندچه جای شکر و شکایت ز نقش نیک و بد استچو بر صحیفه هستی رقم نخواهد ماندسرود مجلس جمشید گفتهاند این بودکه جام باده بیاور که جم نخواهد ماندغنیمتی شمر ای شمع وصل پروانهکه این معامله تا صبحدم نخواهد ماندتوانگرا دل درویش خود به دست آورکه مخزن زر و گنج درم نخواهد ماندبدین رواق زبرجد نوشتهاند به زرکه جز نکویی اهل کرم نخواهد ماندز مهربانی جانان طمع مبر حافظکه نقش جور و نشان ستم نخواهد ماند + نوشته شده در پنجشنبه ۱۲ مرداد ۱۴۰۲ ساعت توسط حمید سیلویدی  | 

ای بازیگر گریه نکنما همه مون مثل همیمصبحا که از خواب پا میشیمنقاب به صورت می زنیمیکی معلم میشه ویکی میشه خونه به دوشیکی ترانه ساز میشهیکی میشه غزل فروشکهنه نقاب زندگیتا شب رو صورت های ماستگریه های پشت نقابمثل همیشه بی صداستهر کسی هستی یه دفعهقد بکش از پشت نقاباز رو نوشته حرف نزنرها شو از پیله ی خوابنقش یک دریچه رورو میله ی قفس بکشبرای یک بار که شدهجای خودت نفس بکشکاشکی میشد تو زندگیما خودمون باشیم و بستنها برای یک نگاهحتی برای یک نفستا کی به جای خود مانقاب ما حرف بزنهتا کی سکوت و رج زدننقش نمایش منههر کسی هستی یه دفعهقد بکش از پشت نقاباز رو نوشته حرف نزنرها شو از پیله ی خوابنقش یک دریچه رورو میله ی قفس بکشبرای یک بار که شدهجای خودت نفس بکشمی خوام همین ترانه رورو صحنه فریاد بزنمنقابمو پاره کنمجای خودم داد بزنم + نوشته شده در جمعه ۱۳ مرداد ۱۴۰۲ ساعت توسط حمید سیلویدی  |